LOGOWANIE
Login:
Hasło:
  pamiętaj mnie
 
ARTYKUŁY

Zatwardzenie u niemowląt

Problem z zatwardzeniem może wystąpić u dziecka w każdym wieku, zarówno u niemowlaka jak i przedszkolaków. Zatwardzenie u niemowląt to prawdopodobnie najbardziej popularna dolegliwość maluchów. Najczęściej objawia się jako nieregularny, twardy stolec - chociaż nie zawsze - w przeciwieństwie do dzieci starszych i dorosłych, rytm defekacji niemowląt bywa bardzo zmienny. Jeżeli niemowlę jest karmione naturalnie, może oddawać stolec zarówno po każdym karmieniu jak i co 2-3 dni. Zdarzają się także dłuższe przerwy pomiędzy wypróżnieniami, bez żadnych komplikacji.

Jeżeli dziecko oddaje stolce ze zmniejszoną częstotliwością, ale stolce wyglądają prawidłowo, oddawane są bez większego wysiłku, a dziecko rozwija się prawidłowo i nie ma innych niepokojących objawów, to najprawdopodobniej ma taki właśnie fizjologiczny rytm defekacji i nie ma powodu do wdrażania jakiegokolwiek postępowania leczniczego.

Zatwardzenie u niemowląt może mieć różne przyczyny m.in.:

- niewłaściwa dieta karmiącej mamy
- niedobór płynów podczas karmienia
- szybka zmiana pokarmu dziecka z jednego typu na inny (w czasie krótszym niż 7 dni)
- zły dobór diety dla dziecka
- niedobór żelaza i niektórych witamin
- alergia na niektóre rodzaje jedzenia (proteiny krowiego mleka, jajka, ryby, soja)
- zbyt wczesne odstawienie dziecka od karmienia piersią

Sprawa wygląda zupełnie inaczej w przypadku niemowląt karmionych butelką. Sztuczne mieszanki nie są tak łatwo trawione jak mleko z piersi, wiele składników nie jest przyswajane z taką samą łatwością. Dlatego zatwardzenie przy takim karmieniu występuje częściej, ponieważ organizm niemowląt nie jest przystosowany do pozostałości po pożywieniu i masy stolcowej. Resztki kumulują się, wysychają i stają się twardym stolcem. Naturalnie trudno i nieprzyjemnie jest dziecku taki stolec wydalić.

Jak sobie radzić z zatwardzeniem?

Tak naprawdę w większości przypadków pomoc z zaparciem sprowadza się do pewnych zmian w diecie dziecka, a tylko niekiedy wymagane jest leczenie:

- niektóre owoce i soki np. sok z jabłek, śliwki czy morele są bogate w sorbitol, nietrawiony cukier który przechodzi przez organizm i sprawia, że woda pozostaje lub zostaje wciągnięta w masę stolcową. Zwiększenie ilości tych pokarmów może sprawić, że stolce będą miększe i zaparcie ustąpi.

- także laktuloza (np. w formie syropu), która jest niewchłanialnym produktem cukrowym sprawia że stolce stają się bardziej wodniste

- niekiedy czopki glicerynowe bywają pomocne, kiedy stolce są tak twarde, że dziecko ma spory problem z jego oddaniem. Czopki topiąc się zmiękczają stolec - zawarta w nich gliceryna ma własność sprawiającą, że więcej wody wiąże się w stolcu. Także sam akt aplikacji czopka służy stymulacji i pomoże dziecku się wypróżnić.

- należy też pamiętać, że przy zaparciach problemem jest zbyt słabe wiązanie wody w stolcu, a nie zbyt mała ilość wody w organizmie dziecka. Dlatego podawanie dziecku więcej wody nieco mija się z celem.

Konsultacji z lekarzem wymagają przewlekłe zaparcia połączone z innymi niepokojącymi objawami, takimi jak krew w stolcu, drażliwość dziecka, osłabienie apetytu, słabe przyrosty masy ciała, zmiany skórne, nasilone ulewania lub wymioty, nasilone wzdęcia brzucha i wiele innych. Porady specjalistycznej wymagają także zaparcia nie ustępujące pomimo opisanego poniżej leczenia domowego.

Dzwoń do lekarza, jeżeli zauważysz:
- brak smółki, dłużej niż po 48 godz. od urodzenia,
- śluz, krew i ropę w stolcu,
- zwiększoną liczbę wodnistych stolców w ciągu doby, to może być biegunka
- zmianę koloru stolca na biały, który może świadczyć o braku w niej żółci,
- zmiana koloru stolca na czarny, który może świadczyć o obecności krwi w kupce.

powrót »